سایه

عارفان خامش و سر بر سر زانو چو ملخ

نه چو زنبور کز او شورش و غوغا شنوند

هیچ اگر سایه, پذیرد منم آن سایه,ٔ هیچ

که مرا نام نه در دفتر اشیا شنوند