دستورالعمل عرشی

دستورالعمل عرشی

عارف واصل مهدی سمندری:

عزیزان!
حج، زیارت سنگ و گل و ... نیست؛ باید کم کم عوض شد، و با راهنمایۍ یک ولیّ خدا، یک عالم ربانۍ، دل را از درهاۍ غربۍ (در نفس پرستی، تجارت، شہرت و غیره) تزکیہ کرد. با تزکیہ ۍ رذایل و تجلیہ ۍ ملکات نفسانۍ (جلا دادن جان)، باب هاۍ غربۍ هم، شرقۍ مۍ شود؛ آن وقت، از در شرقۍ بہ طواف خانہ ۍ خدا باید رفت.

طوفان جہل در زمان نوح علیہ السلام، عالم را غرق کرد؛ چرا کہ آدمیان طواف در مقام نفس مۍکردند.
در زمان حضرت نوح علیہ السلام مردم مشرک یا متظاهر بہ دین حضرت نوح علیہ السلام بودند و از باب غربی، طواف خانه ی خدا مۍکردند؛ همچنان کہ این جریان تا زمان حضرت خاتم صلوات اللہ علیہ کشیده شد.
خانه ی خدا را پر از بت کرده بودند و دور بتہا طواف مۍکردند، نہ طواف خانہ خدا و صاحبخانہ.
حتی بعضۍ بر اساس سنتہاۍ غلط، لخت به طواف مۍرفتند.

در عید قربان، هنگامۍ کہ قربانۍ مۍکنۍ، گلوۍ هوۍٰ و هوس ها و طمع را ببُر. (یعنۍ نفس خود را در پیشگاه حضرت حق قربانۍ کن و هواۍ نفس را از وجودت بیرون کن و بنده ۍ وحۍ خدایۍ شو.)
هوۍٰ و هوس همان است کہ هر لحظہ ما را بہ جایۍ مۍبرد؛
لحظہ اۍ در پۍ مال، لحظہ اۍ دیگر بہ دنبال زن و فرزند و غیره. سرِ این پرنده ۍ هوۍٰ و هوس را کہ جز پراکندگۍ و تیرگۍ نیست، ببُر تا بہ وحدت برسۍ.

طمع چیست؟
همان است کہ براۍ قربانۍ کردن در پیشگاه دوست، بهترین را انتخاب نمۍکنۍ....
در معرفت و نماز و روزه و دیگر عبادات، نیز بکوش تا خالص ترین و جامع ترین ِ فرد را انجام دهۍ؛ آن هم فقط براۍ خدا. غیر از این اگر چہ در ظاهر مُجزۍٰ است، ولۍ مقبول درگاه نیست و انسان را کامل نمۍکند.

امام صادق علیہ السلام فرمودند:
" آن زمان کہ دنیا غرق شد خداوند حرم را بالا برد و در جاۍ خود از غرق (غرق جاهلیت اولۍ) محفوظ ماند، و لذا او را بیت العتیق نامیدند؛ زیرا او از غرق جہالت آزاد شده بود؛ چرا کہ او را بہ آسمان چہارم بردند، کہ از درجات قلب انسان است و شیطان بہ آن راه ندارد؛ تا بہ درجہ ۍ سرّ اللہ و دَنۍٰ فَتَدَلّۍٰ کہ مقام حضرت خاتم است برسد کہ همہ ۍ انبیا آمدند بگویند:
" اۍ انسان، یک قدم بہ پیش." و هرچہ انسان جلوتر رفت، بیشتر بہ او مۍدهند.
آراء و عقاید مردم، ظواهر را غرق کرد، ولی باطن حرم محفوظ ماند و غرق نشد؛ کہ امر خداوند ( بیت الله) براۍ همیشہ باقۍ و محفوظ است.
ده ها بار ظاهرش را خراب کردند، ولۍ قلب ها از گوشہ و کنار عالم متوجہ آن بود و بہ زیارت خانہ ۍ خدا مۍآمدند.

حضرت ابراهیم علیہ السلام، همسر و ذریہ اش را " بوادٍ غیرِ ذي ذرعٍ عندَ بیتِک المُحَرّمِ لِیُقیموُا الصّلوة" ( سوره ابراهیم، آیہ ۳۷ ) اسکان داد تا در حرم اللہ ( مقام قلب) اقامہ ۍ صلاة شہود کنند کہ امام صادق علیہ السلام فرمودند:
" ألقلبُ حَرَمُ اللہ فلا تَسکُن في حرمِ اللہ غیرَ اللہ "؛ قلب، حرم خداست؛ پس بیگانہ را در حرم خدا جاۍ مده.

و حضرت خاتم صلوات اللہ علیہ فرمودند:
" قلبُ المُؤمنِ بینَ إصبَعینِ مِن أصابعِ الرّحمنِ یُقَلّبُہُ کیفَ یَشاءُ "
قلب مؤمن بین دو انگشت رحمان الدنیا و الآخرة است، هرگونه بخواهد دگرگونش مۍ کند.
یعنۍ قلب مؤمن در تصرف اسماء جمال و جلال حق است؛ گاه در قبض و سختۍ است، و گاه در بسط و خوبۍ؛ گاه روۍ بہ بالا دارد و گاه بہ زیر و البتہ این هم بہ اختیار آدم است، مۍتواند خوب باشد یا بد، اما خداوند کسۍ را بد نیافریده، چون همہ روح منفوخ حضرت حق اند.

حضرت ابراهیم علیہ السلام، اسوه و سرمشق است و بہ ما مۍگوید:
" در پۍ تظاهر بہ ظواهر نماز و روزه و حج و غیره نباشید، کہ تظاهر، همہ اش را فاسد مۍکند.
همچون من، فقط خدا در نظرتان باشد و در اعمالتان توحیدۍ باشید."
بہ قول مرحوم میرزا جواد آقا ملکۍ تبریزۍ، حتۍ اگر در کارهایۍ مثل ساختن مسجد، بیمارستان و غیره شما پول بدهید و دیگرۍ کار را انجام دهد، تا کسۍ نفهمد و تظاهرۍ در آن نباشد، خیلۍ عالۍتر است.

در روایت است:
با این دست کہ صدقہ مۍدهید، دست دیگرتان هم نفهمد کہ صدقہ داده اید. دست خود را بلند نکنید و صدقہ را در دست فقیر بگذارید، بلکہ دست خود را زیر دست فقیر بگیرید تا او بردارد، کہ دست فقیر دست خداست و "یداللہ فوق أیدیہم" و بہ چہره ۍ او نگاه نکنید که خجالت بکشد.

ائمه اطہار علیہم السلام شبانہ و پنہانۍ بہ فقیران کمک مۍکردند تا کسۍ آنہا را نشناسد.
منبع: رساله ی حج، حضرت استاد سمندری