حضور

حضور

کودکی را فرض کنید که با خیال راحت مشغول نقاشی کشیدن بر روی دیوار است اما مادر از پشت سر در حال نگاه کردن به اوست.

وقتی کودک متوجه مادر شود دست از نقاشی کشیدن بر روی دیوار که مورد رضایت مادر نیست بر خواهد داشت. آن لحظاتی که کودک از حضور مادر غافل بود، مادر حضور داشت و غفلت کودک به معنای عدم حضور مادر نیست.

ما نیز کودکانی بازیگوشیم که آنچنان در بازی خود غرقیم که گویی کسی مراقب ما نیست. در صورتی که او رقیب است و حاضر و ناظر است و ما ازحضور او در غفلتیم.

شاید گه گاهی در شب و سحرگاهان بیداری موقتی دست دهد اما سرگرمی های دنیوی مخدری است که نفس را تخدیر می کند و رهایی از تاثیرات این مخدر محتاج عزمی راسخ و همی واحد و توفیقی ار جانب حقیقت عالم هستی است.

خداوند نعمت حضور روزی همگان بفرماید