پرسش شما: آیا قرآن زمین را مسطح می داند؟
✅پاسخ کوتاه:
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
یکی از اشکالات و شبهات نخ نمایی که درباره قرآن مطرح می شود بحث کرویت زمین در قرآن است.
قرآن با الفاظی مانند ( مد الارض) و یا ( سطحت) و امثال آن ارض را مسطح معرفی می کند.
اما متاسفانه عده ای چو ندیدند حقیقت ره افسانه زدند و برای تفسیر و معنای عبارات فوق خود را به زحمت انداختند.
حتی امروز اقایی را دیدم که در کمال ناباوری زمین را مسطح معرفی میکرد و مدعی دروغ بودن تمامی استدلالات نجومی و تصاویر و فیلم های ماهواره ای بود!!!!
جالب انکه برای اثبات مدعای مضحک خود از علامه حسن زاده آملی نیز خرج می کرد.
اما در پاسخ باید گفت علامه در دروس هیئت می نویسند:
《 در اصطلاح منجمین ارض بر کره خاک گفته می شود که آب بر اکثر آن احاطه دارد ، اما به این معنی در قرآن نیامده است ، هر چه ارض در قرآن دیده ایم مراد سطح خاک و خشکی آنست یا قطعات آن (نه کل کره زمین)، بلکه کوه ها هم از مفهوم ارض خارجند «یوم ترجف الارض و الجبال» ( مزمل ۱۴) « و حملت الارض و الجبال» ( حاقه ۱۴) خداوند زمین را در مقابل کوه قرار داده است ، زمین می لرزد و کوه هم می لرزد. «و ألقی فی الارض رواسی» گذاشت(القی) یعنی آفرید در زمین کوهها 》
منبع: دروس هیئت ، درس 52، حضرت علامه حسن زاده آملی
میبینید که ارض در قرآن به معنای سطح خشکی زمین استعمال شده است و مراد از مسطح بودن ارض، مسطح و قابل سکونت بودن سطح خشکی زمین است.
مسطح بودن سطح خشکی زمین یقینا مانع از کرویت زمین نیست زیرا هر کره ای برای خود سطحی دارد و ما بر سطح این کره خاکی سکونت داریم.
یکی از دلایلی که ابوریحان بیرونی برای کرویت زمین اقامه کرد استناد به سایه زمین بود که حین ماه گرفتگی بر روی ماه می افتد.
برچسب:
نویسنده: آریا پورحسین